Er was laatst een pakketje bezorgd voor een van de buurmeisjes. Het huis naast ons is verkamerd. Daar wonen acht mensen op de ruimte die wij met zijn vieren delen. Elk van hen betaalt waarschijnlijk meer huur dan wij aan hypotheeklasten hebben. Er is ergens iets flink ontspoord in onze maatschappij.

Ik ben een man van middelbare leeftijd. In mijn interactie met jonge vrouwen hou ik me bewust op de vlakte. Niets is vervelender dan zo’n jolige buurman, die een gezellige interactie wil, voordat hij je je pakketje in handen duwt.

Maar ja, nu moest ik opeens een portret schrijven. Ik was ingegaan op een uitnodiging om een portrettengenerator te testen en die had me de opdracht gegeven om een portret te schrijven van een van mijn buren. Het zou een anekdote moeten zijn en over angsten moeten gaan. Het onderliggende idee van de portrettengenerator was, om aandacht voor de medemens tot kunst te verheffen.

Toen Floor – of Fleur, ik kan de namen van onze buurmeisjes nooit onthouden – haar pakketje kwam ophalen, legde ik haar de situatie uit. Dat ik er door de portrettengenerator weer eens op gewezen was, hoe weinig aandacht ik eigenlijk voor de mensen in mijn directe omgeving had. En dat ik besloten had, dat dat moest veranderen. “Heb je zin om even binnen te komen? En zou ik je dan wat vragen mogen stellen over je angsten?”
Chantal keek me verschrikt aan.
“Het moet vast eng zijn, om bij de buurman een pakketje op te halen. Ik bedoel, misschien geeft hij het je niet zomaar mee.”
Carlijn aarzelde even, wierp nog een korte blik op het pakje in mijn handen, draaide zich toen resoluut om en beende het tuinpad af. Het viel me op, dat ze haar telefoon in de kontzak van haar spijkerbroek droeg.

En nu douche ik dus al een tijdje met Foaming Shower Gel – Bamboo & Peony van Ted Sparks. Met dit doucheschuim wordt douchen een weldadig verwenmoment voor jezelf.