In heel Europa was er niemand zoals hij: Cornelis. Zijn vrienden noemden hem Kees, zijn patiënten noemden hem dokter Van de Linde. Maar zijn beste vrienden noemden hem Voetjes. Dit is het aangrijpende verhaal van een man gevangen in het stramien van verwachtingen en conventies, een man bevangen door de withete goudkoorts van de choreografische sensatie. Want wat doe je als je vader een huisarts is en zijn vader en zijn vader voor hem, terwijl je eigenlijk het allerliefst wil dansen? Wil walsen, zwieren, foxen, chachacha-en, swingen, twisten, jiven? Je laten verleiden door de tango in een dampende balzaal in een buitenwijk van Buenos Aires en voor het eerst verliefd worden op de bossa nova in Rio? Dit is een verhaal over identiteit en afkomst, over losbreken van verwachtingen en het worden van wie je wil zijn.