Ik zou nu kunnen vertellen dat ik vroeger, echt vroeger, wel eens opzettelijk treuzelde, treuzelde met mijn ontbijt, met het kiezen van mijn trui, met het pakken van mijn tas, met het poetsen van mijn tanden, met het strikken van mijn schoenveters en het aandoen van mijn jas, zodat niet mijn vader maar mijn moeder me naar school bracht omdat ik het veel fijner vond als mijn moeder me naar school bracht, maar dat durfde ik nooit hardop te zeggen dus dan treuzelde ik, dubde en draalde ik, en ik zuchtte van opluchting als het me weer was gelukt, dat zou ik nu kunnen vertellen als ik niet al veel en veel te laat was en me nu echt heel erg moet haasten dus dit hou je nog van me tegoed.
Volgende portret:
Vorige portret: