“Wat eten we vandaag?” Onze oudste zoon is altijd een moeilijke eter geweest. De potjes gingen er nog wel in, al hadden de rode gevulde potjes de voorkeur. De groene waren minder in trek. Toen hij echt mee moest eten met ‘wat de pot schaft’, werd het eten een strijd. Hij lustte op een bepaald moment alleen nog maar macaroni. En waar in de macaroni alles elkaar raakt – het gehakt, de groenten en de pasta – mocht later het eten elkaar niet meer raken. Alles moest voorzichtig en met uiterste precisie opgeschept. Toen hij weer wat ouder was en ik durf het bijna niet op te schrijven in deze barre vegetarische tijden bedoelde hij met de vraag ‘wat eten we vandaag’ eigenlijk ‘wat voor vlees eten we’. De rest boeide hem niet. Bepaalde groenten gingen er wel in maar met de aardappels is hij zo’n vijftien jaar geleden gestopt. Ook als patat of in een gebakken vorm.

Als we naar een restaurant gingen was dat lastig. De hele familie wist ervan en leefde mee. “Maar wat moet Mark dan eten?”
“Ik lust wel zalm, maar dan moet er geen zooi op liggen.”
Dus gaven wij het bedieningspersoneel instructies. Dat ging ook wel eens fout en dan at hij niets.

De dokter zei: “Je moet hem laten verhongeren.” Dat bedoelde hij waarschijnlijk niet letterlijk. Met dat advies heb ik niets gedaan. Maar als overbezorgde moeder pakte ik het weleens verkeerd aan. Ik herinner me een keer dat ik drie kwartier lang met een sneetje brood met gebakken ei achter hem aan heb gelopen. Helemaal fout! Nu eet hij soms acht eieren op een dag, voor de eiwitten. Had ik dat toen geweten.

Vorige week las ik in het nieuws dat je baby’s heel veel moet laten proeven. Dan lusten ze dat later ook. Ik weet niet, maar hij lust dingen die ik hem nooit heb laten proeven. Toen hij achttien werd lustte hij gelijk heel veel bier. Later ook wodka. Ik lees over wodka: het is eigenlijk niet meer dan water en pure alcohol, bijvoorbeeld op basis van aardappel.

Tegenwoordig drinkt hij liever geen alcohol meer. “Anders heb ik alles voor niets gedaan.” Daarmee bedoelt hij de trainingen. Hij is intensief aan de fitness. Alles voor de spiergroei. Inmiddels eet hij veel, heel veel. Vooral als hij aan het bulken is. Ik moet eerder denken aan heel hard boeren bij het woord bulken. Maar je moet gewoon heel veel eiwitten, vetten en koolhydraten naar binnen zien te krijgen. Daarvoor kookt hij zelf! Het menu is nog steeds niet erg afwisselend. Bijna dagelijks bakt hij gehakt rul en verkruimelt een bouillonblokje erin en dan kookt hij de rijst en de broccoli samen in een klein pannetje. Een bord met een ‘kop’ erop, gaat er allemaal in. Ook iedere dag op het menu: eieren, sardientjes, smoothies, rijstwafels, kwark enz.

Dus op de vraag wat eten we vandaag? Is het antwoord meestal: hetzelfde als gisteren.