Lieve H.,

Je hebt inmiddels ruimschoots de puberleeftijd bereikt
Ik zie het in je ogen als je naar me kijkt
Een desinteresse tot het punt van irritatie
Je bemoeizuchtige moeder een bron van frustratie
En als je denkt dat je nog niet voldoende signalen hebt afgegeven
Zeg je: “mama, mijn vriendinnen zijn nu gewoon het belangrijkste in mijn leven.”

Ik begrijp dit en vind dit ook normaal en goed
Het is belangrijk dat je steeds meer dingen los van je ouders doet
En die zelfstandigheid, die leer je wel 
Maar op sommige terreinen gaat dit leerproces beduidend minder snel
Zo ga je met gemiddeld een acht over naar vwo vier
Maar lukt het je nog steeds niet afval te scheiden tussen plastic en papier
Sterker nog, ik mag van geluk spreken als afval überhaupt in een prullenbak belandt
Want meestal vallen niet meer benodigde voorwerpen simpelweg uit je hand
Wat opruimen betreft heb je nog een lange weg te gaan
Zoals dat etenswaren niet op het aanrecht horen te blijven staan
Dingen die opengaan, moeten ook weer dicht
Ook deze kennis is bij jou nog onderbelicht
Maar in plaats van dat je dankbaar dergelijke leermomenten ontvangt
Hoor ik alleen maar “jaahaa, doe ik zoohoo” terwijl je scrollend op de bank hangt.

H., mijn liefde voor jou gaat verder dan het verste oog reikt 
Maar het zou fijn zijn als je zelfstandigheid ook uit je opruimkwaliteiten blijkt